De adoptieprocedure

Het adopteren van een (buitenlands) kind brengt een lange procedure met zich. Hieronder volgen de stappen:

1. aanmelding bij het Ministerie van Justitie;
2. algemene voorlichting door de afdeling VIA van de Stichting Adoptievoorzieningen;
3. gezinsonderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming;
4. verlening van een beginseltoestemming door het Ministerie van Justitie.

Na het verkrijgen van de beginseltoestemming volgen de stappen:
5. aanmelding bij een vergunninghouder en plaatsing op een wachtlijst, bij zelfdoen: advies inzake het contact door een vergunninghouder;
6. bemiddeling bij het adopteren van een buitenlands kind, bij zelfdoen: afronding van de procedure.

De adoptieprocedure wordt door de Stichting Adoptievoorzieningen goed toegelicht op deze website. Hieronder volgt een kortere toelichting bij sommige stappen:

De verplichte, algemene voorlichting van VIA bestaat uit zes bijeenkomsten van drie uur. De bijeenkomst wordt doorgaans bijgewoond door 8 aspirant adoptieparen of alleenstaanden met een adoptiewens. Hierin komen verschillende thema's aan bod zoals adoptieprocedure en hechting.

De Raad voor de Kinderbescherming adviseert de minister van Justitie over het geven van de beginseltoestemming. Tijdens het gezinsonderzoek wordt gekeken naar de gezins- en leefsituatie en de wensen bij en beweegredenen voor de adoptie. Naar aanleiding van het gezinsonderzoek, dat uit een aantal gesprekken met de Raad voor de Kinderbescherming bestaat, wordt een gezinsrapport geschreven.

Pas nadat je beginseltoestemming hebt ontvangen, mag je je inschrijven bij een vergunninghouder. De vergunninghouder bemiddelt tussen aspirant adoptiefouders en instanties in het land van herkomst die verantwoordelijk zijn voor de plaatsing van kinderen in een gezin. De vergunninghouder dient te beschikken over een groot aantal documenten (zie de kolom hiernaast) die gelegaliseerd moeten zijn. Dit legaliseren is bureaucratie ten top:

1. Onder ede bij de notaris verklaren dat de documenten en de handtekeningen echt zijn. De notaris bekrachtigt deze verklaringen met een handtekening en stempel;
2. De president van de rechtbank verklaart de echtheid van de handtekening van de notaris door een stempel met handtekening;
3.

Bij het Ministerie van Justitie moet de verklaring van de president van de rechtbank worden bevestigd door (weer) een stempel en handtekening.
4. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken plaatst weer een stempel en handtekening op de documenten om te verklaren dat de handtekening van het Ministerie van Justitie echt is.
5. Bij de Chinese Ambassade wordt een uitgebreide verklaring toegevoegd dat de handtekening van het Ministerie van Buitenlandse Zaken echt is.

Dit legalisatietrajekt heet binnen adoptiegelederen het "Rondje Den Haag".

Onze tweede adoptieprocedure

Onze tweede adoptie begon om precies te zijn op 5 december 2006 met de aanvraag van een BKA nummer bij het Ministerie van Justitie. Op 19 december ontvingen we ons BKA Nummer.

Daarna begon het wachten op de uitnodiging voor het gezinsonderzoek van de Raad voor de Kinderbescherming. Dat zat, net als bij de adoptie van Yente, wat tegen. In eerste instantie kregen we te horen dat we dezelfde raadsonderzoeker zouden krijgen als bij de adoptie van Yente, maar helaas (voor haar en voor ons) kreeg zij een ongeluk. Op 17 januari 2007 kregen we het verzoek om medische keuring voor het raadsonderzoek. Uiteindelijk begon het raadsonderzoek zelf op 21 februari. Na in totaal 3 gesprekken kregen we groen licht van de Raad. Op 3 april viel dan eindelijk de beginseltoestemming van Justitie in de bus. We kunnen naar de vergunninghouder!

We vullen het matchingsformulier in dat we naar onze vergunninghouder insturen: Kind&Toekomst. Op 28 april 2007 gaan we naar Halle en we spreken alles goed door. In dit gesprek geven we ook aan dat we een special-needs procedure willen voeren. We hebben het uitgebreid over welke special needs we aan denken te kunnen. Het is een prettig gesprek.

Nu kan het grote documenten-verzamelen beginnen.

We moeten het volgende regelen (zie ook linker kolom):

1. Gezinsrapport (van de Raad voor de Kinderbescherming)
2. Beginseltoestemming Ministerie van Justitie
3. 2x Internationaal uittreksel van de geboorteakte
4. Internationaal uittreksel huwelijksakte
5. 2x Verklaring omtrent gedrag (VOG)
6. 2x Gezondheidsverklaring
7. 2x Werkgeversverklaring
8. Eigen verklaring waarin we aangeven waarom we (uit China) willen adopteren
9. Verklaring omtrent vermogen/bezittingen
10. Drie Z/W pasfoto's van ieder plus twee kopieën van ieder
11. Ongeveer 10 overzichtsfoto's die een indruk geven van de thuissituatie.

Ook dit keer zijn de de documenten na drie iteraties met Kind&Toekomst in orde (Kind&Toekomst ziet streng toe op de inhoud van de documenten en of bv. overal wel echt handtekeningen staan PLUS de naam van de persoon die tekent in blokletters etc. etc.). Op 17 juli 2007 kregen we toestemming van K&T om de documenten te gaan legaliseren.

Op woensdag 25 juli gaan we naar Den Haag voor het beroemde rondje. Alles gaat snel totdat we bij de Chinese ambassade binnenkomen. Als je daar vóór 10 uur de documenten inlevert kun je ze dezelfde dag laten legaliseren. Omdat we om 9.20 uur binnenkomen, lijkt er geen vuiltje aan de lucht. Niets blijkt minder waar. Door de wachtrij bij de ambassade zijn we pas rond kwart over 10 aan de beurt. Regels zijn regels en we kunnen de documenten dus niet dezelfde dag meenemen, maar pas op vrijdag de 27e. Apart heen en weer dus op die dag om de papieren op te halen :-((

De documenten sturen we in het weekend op. Al op 1 augustus krijgen we bericht dat onze documenten op 31 juli per koerier naar China zijn verstuurd. We zijn weer adoptiezwanger!!!

Er gebeurt een hele tijd niets, maar op 15 januari 2008 belt Kind en Toekomst ons. Helaas niet met een voorstel, maar met de vraag om direkt via email drie digitale foto's van ons drie toe te sturen. We krijgen te horen dat in China een pilot loopt met 'internet matching'. Blijkbaar zijn we een van de eersten die hieraan mee mogen doen....afwachten maar.

Op 29 januari 2008, dus precies twee weken na het toesturen van de foto's aan K&T, krijgen we om 10.06u weer een telefoontje van K&T. Ditmaal is het Bertie Treur zelf MET EEN VOORSTEL! Super; we krijgen te horen dat we een zoontje en broertje krijgen. We mogen, naast dit feit, noch zijn special need noch andere gegevens via internet verspreiden... Op 30 januari 2008 krijgen we de adoptiepapieren thuis. We moeten dan K&T een brief sturen waarin we aangeven dat we het voorstel graag accepteren.

Op 30 januari 2008 krijgen we het dossier van ons zoontje en broertje. We vinden een inconsistentie in het dossier. Zijn geboortedatum is hierdoor onduidelijk. Uiteraard geen beletsel om het voorstel te accepteren. We sturen dus een brief aan K&T waarin we aangeven dat we het voorstel (graag!) accepteren. Kom maar op met die foto's ;-)

Op 1 februari 2008 ontvangen we de foto's. Wat een schatje! We zijn alledrie op slag verkocht. Yente vindt het fantastisch en kan niet wachten om naar China te gaan. Het is nu wachten op de CCAA. Zij moeten een 'letter of confirmation' sturen, waarin ze akkoord gaan met de matching tussen ons en ons zoontje. Dit document moeten we ondertekenen en terugsturen aan K&T. Daarna is het wachten op toestemming vanuit China om te reizen.

Op 26 maart 2008 stuurde Kind en Toekomst ons de 'Letter of Seeking Confirmation from Adopter'. Dit document stuurden we op 31 maart aangetekend retour. We kruisten (uiteraard!!) op dit formulier aan dat we graag de ouders van Yulian willen zijn. De eerstvolgende stap is nu ontvangst van de Travel Approval (TA). Dit is de uitnoding uit China om af te reizen. We verwachten dat dit vanaf nu vier tot acht weken gaat duren. Naar verwachting reizen we tien dagen na ontvangst van de TA af.

Op 10 mei 2008 ontvingen we van Kind en Toekomst via de post het bericht dat we op 23 mei zullen afreizen. Op 16 mei verwachte men ons in Halle voor de afreisbijeenkomst.