De Reis - Dag 3 : zondag 25 mei 2008 : De 2e etappe

Weer een nacht waarin we wat weinig slaap hebben. Yente is rond 1.30 uur klaarwakker en wij dus ook. We krijgen Yente na anderhalf uur zover dat ze weer slaapt en ons lukt dat ook redelijk. Om zeven uur gaat de wekker, net als we eindelijk diep in slaap zijn. We ontbijten heerlijk buiten met anderen uit de groep. Vandaag waaieren we uit over de provincies!

Om half negen gaan we met de bus naar het vliegveld. Wij vertrekken als eersten en mogen als eerste inchecken. Aan de balie krijgen we meteen te horen dat de vlucht gecancelled is, dus vertrekken we ineens als laatsten. Gelukkig nog wel 's ochtends, om kwart voor twaalf. Ook nu weer reist Yulian al mee volgens de computer en krijgt Yente geen stoel. Met behulp van onze gids komt dat snel goed. We nemen afscheid van onze groepsgenoten.

De vlucht verliep heel voorspoedig en op Nanjing Airport ontmoeten we onze gids Jin en de chauffeur voor deze week. Het is ongeveer 40 minuten rijden naar het hotel en onderweg vertelt de gids wat ons te wachten staat. Het belangrijkste nieuws is dat we Yulian maandagochtend rond elf uur zullen ontmoeten! Vandaag verwacht ze hem zeker niet in het hotel. Dat is goed om te weten in verband met de zenuwen en we kunnen ons nu in tegenstelling tot de vorige keer eerst rustig installeren in het hotel en nog wat laatste voorbereidende inkopen doen, zoals melkpoeder, luiers en potjes fruit.

Jiangsu is een van de rijkste provincies van China. Dat is goed te merken aan alles hier: het straatbeeld, de mensen en de winkels. Het maakt hier dan ook niet uit of je een zoon of een dochter krijgt. Er worden gelukkig nog maar weinig kindjes te vondeling gelegd. Het aantal adopties uit deze provincie is teruggelopen van rond de 500 naar rond de 200 per jaar. Van deze kindjes heeft 95% een special need.

Na een korte wandeling en een bezoek aan een warenhuis dat qua luxe zijn gelijke in Nederland niet kent, ontvangen we bij terugkomst in het hotel een bericht van onze gids. Even slaan de zenuwen toe (zou Yulian er toch al zijn?), maar het blijkt om iets anders te gaan. Hierna dineren we in het hotel. Dit keer geen hot-pot, maar eten uit de Sichuanese keuken. Terwijl Yente slaapt, treffen we de laatste voorbereidingen voor de ontmoeting met Yulian...