Min tien was het de vorige keer. Ditmaal zal het dat zeker niet zijn, maar omdat we hoog De Muur op gaan, nemen we wat dingen met lange mouwen mee. De groep heeft unaniem besloten om de iets langere bustocht te maken naar een plek waar je de muur met een kabelbaan op kan. We herinneren ons nog de vaak heel hoge en onregelmatige trappen van de vorige keer. Zonder kinderen geen probleem, maar met is zo'n kabelbaan toch verleidelijk.

Om acht uur vertrekt de bus met daarin bijna alle stellen en veel kinderen. We hebben een klein probleempje met de airco (er zitten wat takken in). Gelukkig is een verkoper van Beijing 2008 artikelen zo vriendelijk om even door het luik in het dak te kru€ipen (of beter: de chauffeur duwt hem er doorheen :-)) en het probleem vakkundig te verhelpen. Hierna begint de ongeveer twee uur durende rit naar Badaling. Dit is een van de bekendere plaatsen om de muur te bezoeken. Al snel na aankomst zitten we in de kabelbaan; Yente vindt het erg leuk (en wij zelf niet minder). Boven kunnen we nog een stuk doorklimmen. Yulian zit tevreden bij Milan in de heupdrager. Yente loopt met Lisette samen helemaal zelf al die hoge en onregelmatige treden op en dat zijn er nogal wat. Dat vinden we heel erg knap! Het uitzicht is fantastisch. De Muur blijft iets indrukwekkends. Het lijkt onmogelijk al die bouwmaterialen daar te krijgen...en dan te bedenken dat deze ruim 6000 km lang was.

Op de weg terug naar het hotel lunchen we in een zogenaamde Friendship Store. Dit zijn staatswinkels, die oorspronkeljk niet toegankelijk waren voor Chinezen zelf. We bezoeken dezelfde Friendshiop Store als in 2005. Lisette herkent het met name aan de toiletten die een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten tijdens ons vorige bezoek... Achterin de grote winkel bevindt zich het restaurant. Het eten is er redelijk en zeker niet zo goed als in het restaurant waar we de afgelopen twee avonden aten. Tijdens het eten krijgt Yulian het te kwaad. Hij brult enorm, waarschijnlijk omdat hij moe is en vanwege het rumoer om hem heen. Papa gaat even met hem op de arm lopen en daar wordt hij wel wat rustiger van. Even later slaapt hij en doet dat tot ruim nadat de bus vertrokken is richting Beijing.

In Beijing zetten we eerst de gids af vlakbij de Nederlandse Ambassade. Ze gaat de paspoorten van de kinderen ophalen. Die krijgen we helaas pas morgen. Het zou toch prettiger zijn om Yulians paspoort inclusief visum nu al te hebben, maar het is niet anders. Rond kwart voor vier zijn we in het hotel. Yulian slaapt, Yente zit in bad en pa en ma pakken de koffers. Morgen moeten die om acht uur op de gang staan. Een aparte bus brengt eerst de koffers naar het vliegveld en rond half elf vertrekken we zelf naar de luchthaven.

We vliegen om tien voor half drie met vlucht CZ345 als alles meezit en we hopen om 18.35 uur op Schiphol te landen. Morgen dus geen verslag aan het einde van de dag. Ergens dit weekend zullen we het verslag van dag 15 op de site plaatsen.

Dag 15