Slapen lukt niet echt. Het kost meer dan een uur eer Yulian eindelijk in slaap valt. Een uur later is hij alweer klaarwakker bij zijn laatste voeding, die hij normaal slapend naar binnen werkt. Vervolgens kost het weer bijna een uur voor hij in slaap sukkelt. 's Nachts wordt hij opnieuw wakker en is ontroostbaar. Rusteloos rolt hij van de ene kant naar de andere kant van zijn bedje. Als Yulian huilt (wat niet erg vaak voorkomt), dan is dat vaak eenvoudig op te lossen. Meestal gaat het om eten, soms heeft hij verdriet omdat mama en papa er even niet zijn of hij is erg moe. Ditmaal duurt het helaas even voordat we erachter komen dat het niet een van de eerder genoemde oorzaken betreft, maar dat hij gewoon dorst heeft. We ontwaren bijna een draaikolk in de fles. Hierna slaapt hij direkt.

Vandaag bezoeken we de dierentuin van Beijing. We gaan weer samen met Hans, Marjan en hun kinderen. De taxirit ontaardt ditmaal niet in een wilde achtervolging en rond elf uur staan we bij de ingang. Van de toegangsprijs kunnen ze in Nederland nog heel wat leren: €2 voor een volwassene en kinderen onder 1.20m gratis. Aan het park is de lage prijs niet af te lezen: het is er schitterend groen en mooi onderhouden. We bezoeken direkt het pandaverblijf. Met dit prachtige weer zit er echter weinig beweging in de dieren en geef ze eens ongelijk. Dit geldt ook voor de tijgers en leeuwen die we hierna bezoeken. De verblijven van de panda's steken luxe af bij die van de overige dieren. Naar "onze" maatstaven mag dit wel een stuk beter. De Chinezen hebben ook een iets ander beeld van wat dieren nodig hebben. Zo staat in het buitenverblijf van de panda's een echte speeltuin met een klimrek, glijbaan en wip. In het binnenverblijf van een van de kleine panda's staat een heuse schommelstoel. Het bezoek aan de tijgers en leeuwen is een hoogtepunt voor Susan en Yente; ze vragen er al naar vanaf het moment dat bekend is dat we naar de dierentuin gaan. Na de lunch gaat iedere familie zijns weegs. Rond half drie besluiten we naar het hotel terug te gaan.

Yulian slaapt als we de hotelkamer binnenkomen en zelfs als wij hem in zijn bed leggen, slaapt hij door. Yente wil heel graag in bad, met heel veel schuim. Dat weten de dames die de kamer schoonmaken inmiddels ook: er staan tegenwoordig twee flesjes klaar voor mevrouw. Dit geeft ons de kans alvast de koffers in te gaan pakken. Terwijl we hiermee bezig zijn, komen Edwin, Wendy en hun zoontje Jing langs. Zij maakten vandaag de excursie naar het Zomerpaleis en spraken dus de gids. Het nieuws is dat het legaliseren van de papieren door de Nederlandse ambassade deze week niet gaat lukken. Gelukkig komen de visa wel op tijd, dus onze terugreis komt niet in gevaar. De gelegaliseerde documenten zal de ambassade later toesturen.

Om een uur of zes gaan we eten in het restaurant dat we gisteren bezochten. Het bevalt ons vanavond weer uitstekend. Op de weg terug naar huis voelen we ons voor het eerst op vakantie. Het is heerlijk weer en we slenteren nog wat door de hutong. Buiten zijn de mensen druk bezig op straat met vanalles en nog wat. Leuk om te zien. We voelen ons echt thuis in het land van onze kinderen en hopen hier nog vaker terug te kunnen kommen. Ook Yulian en Yente voelen zich opperbest. De eerste zit lekker in de heupdrager, druk om zich heen kijkend en lachend, terwijl de tweede lekker van een ijsje geniet in de buggy. In het hotel leggen we ze meteen op bed. Morgen bezoeken we De Grote Muur en we gaan zo vroeg weg dat we al om kwart voor zes op moeten...

Dag 14